About me
Welkom! Ik ben Danielle Reiniers-Geelen, 33 jaar oud en geboren in het zuiden van Limburg, waar ik tot mijn 22e gewoond heb. Inmiddels woon ik nu drie jaar samen met mijn man en zoontje van bijna 2 in het schitterende Beegden.
Op de basisschool kwam ik er al achter dat ik 'iets' met muziek had. Ik vond het heel leuk om muziek te luisteren en vond het ook heel gaaf om met blokfluitles te mogen starten. Na een jaar vond ik mijn uitdaging in een ander instrument: het keyboard. Ik kocht mijn eerste eigen keyboard van het geld dat ik had gekregen voor mijn Eerste Heilige Communie en heb hier tot mijn achttiende menig uren achter doorgebracht. Tijdens mijn eindexamenjaar op het VWO had ik me voorgenomen een digitale piano te kopen zodra ik geslaagd zou zijn. En die piano is er, inmiddels 15 jaar later, nog steeds. Weliswaar is hij niet meer in gebruik, aangezien ik drie jaar geleden bij het verhuizen naar onze huidige woning de keuze gemaakt heb voor een akoestische piano. Ook weer zo'n voornemen: als ik ergens voor ga, dan doe ik het ook goed!
Naast het maken van muziek ben ik ook altijd op het gebied van zingen bezig geweest. Het begon met het schoolkoortje op de basisschool, waar ik met veel plezier bij gezongen heb. Richting de brugklas werd het schoolkoortje vervangen door het plaatselijke jongerenkoor, waar ik uiteindelijk geëindigd ben als sopraan, toetsenist én penningmeester. Kortom: een bezig bijtje!
In 2007 heb ik mijn VWO diploma gehaald en ben ik na een omweg (lees: Accountancy) uitgekomen bij de opleiding Muziektherapie. Ik heb in 2009 mijn propedeuse gehaald en in het schooljaar 2010-2011 vol enthousiasme begonnen aan mijn derdejaars stage. Vanwege diverse omstandigheden heb ik in dat schooljaar besloten om met de opleiding te stoppen. Maar niet zonder de passie voor muziek en het werken met mensen kwijt te raken. Ik besloot om dat jaar met de Deeltijd PABO te starten en in maart 2014 (nota bene op mijn verjaardag!) wist ik mijn diploma te behalen. Tot op de dag van vandaag ben ik werkzaam in het basisonderwijs en geniet ik enorm van mijn werk.
Na de verhuizing, wederom een studie en een druk leven kwam mijn interesse voor muziek en het musiceren op een laag pitje te staan. Ik heb in 2016 mijn eigen bruiloft deels muzikaal opgeluisterd en daar bleef het wel bij. Daar kwam afgelopen jaar het moederschap bij en dat zorgde voor nog meer tijdgebrek. Waar door is het balletje weer aan het rollen geslagen?
Afgelopen november is de oma van mijn man overleden. Al vrij snel werd mij gevraagd of ik tijdens de begrafenis een nummer zou willen zingen in de kerk. Het was voor mij een bekend nummer, maar toch vond ik het ook spannend om te doen. Zingen in een kerk voor meerdere mensen was voor mij niet nieuw, maar wel om het te doen op een speciale gelegenheid als deze. En toch bracht juist deze bijzondere setting datgene wat ik nodig had om het nummer te kunnen brengen. En misschien nog belangrijker: het bracht me de passie voor muziek terug. Het zingen/spelen voor mensen, mensen raken met muziek, dat is wat ik wil!
Voorlopig zal ik het musiceren blijven combineren met mijn baan in het onderwijs, waardoor ik beperkt beschikbaar ben. Maar dat betekent niet dat er geen opties zijn! Neem vrijblijvend contact met me op om de mogelijkheden te bespreken!
Op de basisschool kwam ik er al achter dat ik 'iets' met muziek had. Ik vond het heel leuk om muziek te luisteren en vond het ook heel gaaf om met blokfluitles te mogen starten. Na een jaar vond ik mijn uitdaging in een ander instrument: het keyboard. Ik kocht mijn eerste eigen keyboard van het geld dat ik had gekregen voor mijn Eerste Heilige Communie en heb hier tot mijn achttiende menig uren achter doorgebracht. Tijdens mijn eindexamenjaar op het VWO had ik me voorgenomen een digitale piano te kopen zodra ik geslaagd zou zijn. En die piano is er, inmiddels 15 jaar later, nog steeds. Weliswaar is hij niet meer in gebruik, aangezien ik drie jaar geleden bij het verhuizen naar onze huidige woning de keuze gemaakt heb voor een akoestische piano. Ook weer zo'n voornemen: als ik ergens voor ga, dan doe ik het ook goed!
Naast het maken van muziek ben ik ook altijd op het gebied van zingen bezig geweest. Het begon met het schoolkoortje op de basisschool, waar ik met veel plezier bij gezongen heb. Richting de brugklas werd het schoolkoortje vervangen door het plaatselijke jongerenkoor, waar ik uiteindelijk geëindigd ben als sopraan, toetsenist én penningmeester. Kortom: een bezig bijtje!
In 2007 heb ik mijn VWO diploma gehaald en ben ik na een omweg (lees: Accountancy) uitgekomen bij de opleiding Muziektherapie. Ik heb in 2009 mijn propedeuse gehaald en in het schooljaar 2010-2011 vol enthousiasme begonnen aan mijn derdejaars stage. Vanwege diverse omstandigheden heb ik in dat schooljaar besloten om met de opleiding te stoppen. Maar niet zonder de passie voor muziek en het werken met mensen kwijt te raken. Ik besloot om dat jaar met de Deeltijd PABO te starten en in maart 2014 (nota bene op mijn verjaardag!) wist ik mijn diploma te behalen. Tot op de dag van vandaag ben ik werkzaam in het basisonderwijs en geniet ik enorm van mijn werk.
Na de verhuizing, wederom een studie en een druk leven kwam mijn interesse voor muziek en het musiceren op een laag pitje te staan. Ik heb in 2016 mijn eigen bruiloft deels muzikaal opgeluisterd en daar bleef het wel bij. Daar kwam afgelopen jaar het moederschap bij en dat zorgde voor nog meer tijdgebrek. Waar door is het balletje weer aan het rollen geslagen?
Afgelopen november is de oma van mijn man overleden. Al vrij snel werd mij gevraagd of ik tijdens de begrafenis een nummer zou willen zingen in de kerk. Het was voor mij een bekend nummer, maar toch vond ik het ook spannend om te doen. Zingen in een kerk voor meerdere mensen was voor mij niet nieuw, maar wel om het te doen op een speciale gelegenheid als deze. En toch bracht juist deze bijzondere setting datgene wat ik nodig had om het nummer te kunnen brengen. En misschien nog belangrijker: het bracht me de passie voor muziek terug. Het zingen/spelen voor mensen, mensen raken met muziek, dat is wat ik wil!
Voorlopig zal ik het musiceren blijven combineren met mijn baan in het onderwijs, waardoor ik beperkt beschikbaar ben. Maar dat betekent niet dat er geen opties zijn! Neem vrijblijvend contact met me op om de mogelijkheden te bespreken!